Trabzon’da yaşam maliyetinin “yüksek” olduğu algısı, özellikle konut fiyatları ve bazı hizmet kalemlerinde yaşanan artışlardan beslenir; ancak genel olarak büyük metropollerle karşılaştırıldığında şehirdeki yaşam maliyeti daha dengeli bir yapı gösterir. Bu algının oluşmasında, yerel gelir düzeyi ile bazı temel giderler arasındaki orantısızlık önemli rol oynar; yani mesele mutlak pahalılıktan çok, gelir–gider dengesi ile ilgilidir. Bu nedenle Trabzon’da hayat, mutlak anlamda pahalı değil, belirli kalemlerde hissedilen bir maliyet baskısı üretir.
Trabzon’un sert rüzgârı, bu şehrin taş evlerine olduğu kadar hafızasına da sinmiştir.
Sen ne düşünüyorsun?