Karadeniz'in birçok liman kentinin aksine Trabzon uzun yıllar boyunca sıkışık ve yoğun bir yerleşim görüntüsü vermiyordu. Şehirdeki evler geniş bahçeler içinde yer alıyor, mahalleler arasında boş alanlar bulunuyordu. Engebeli arazi yapısı ve tarıma elverişli arazilerin şehir içine kadar uzanması, yerleşimin dağınık gelişmesine neden oldu. Bu durum 20. yüzyılın ikinci yarısına kadar büyük ölçüde devam etti.
Trabzon’un sert rüzgârı, bu şehrin taş evlerine olduğu kadar hafızasına da sinmiştir.
Sen ne düşünüyorsun?