Hüsnü Özkara, Trabzonspor’un altın yıllarında
orta sahanın sessiz ama vazgeçilmez parçalarından biriydi.
Koşardı.
Kapatırdı.
Bağlardı.
Savunma ile hücum arasında görünmeyen bir köprüydü.
Hüsnü’nün farkı:
oyunun merkezinde kalmasıydı.
Ne öne çıkmak isterdi,
ne geri düşerdi.
Ama her yerde vardı.
Top rakipteyken müdahale eder,
top kazanıldığında ilk pası doğru verirdi.
Bu yüzden Trabzonspor’un o güçlü yapısında,
oyun kopmazdı.
Çünkü orta saha kopmazdı.
1970’lerin o şampiyon kadrolarında
her rolün bir karşılığı vardı.
Hüsnü Özkara:
dengeydi.
Trabzonspor tarihinde bazı oyuncular fark yaratır.
Ama bazıları:
oyunun devam etmesini sağlar.
Hüsnü Özkara, o devamlılıktır.
Trabzon’un sert rüzgârı, bu şehrin taş evlerine olduğu kadar hafızasına da sinmiştir.
Sen ne düşünüyorsun?